Gerry Bellekens

 

Voor de mensen die mij nog niet moesten kennen, mijn naam is Gerry Bellekens en ik ben van Itegem afkomstig. Ik ben de jongste uit een warm nest met 5 kinderen. Momenteel woon ik in Hallaar, een andere deelgemeente van Heist-op-den-Berg, maar aangezien mijn vrouw Nancy Scheerens ook van Itegem is, koesteren wij een droom om ons ooit terug in ons geboortedorp te vestigen.

Ik ben werkzaam bij uitgeverij-drukkerij Halewijn, de uitgever van dit eigenste parochieblad. Momenteel heb ik daar eigenlijk 3 taken: enerzijds ben ik aangenomen als ondersteuning voor het diensthoofd van de Dienst Abonnementen en anderzijds ben ik verantwoordelijk voor alles wat te maken heeft met de boekverzending. Sinds kort is daar nog de orderbegeleiding van de Licap-schoolagenda’s bijgekomen. Uitgeverij Licap uit Brussel maakt sedert enkele jaren deel uit van Halewijn nv.

Naast deze fulltime job ben ik dus ook nog halftijds parochie-assistent voor het bisdom Antwerpen. In dit kader vervul ik mijn taak als coördinator van de Pastorale Eenheid Mozes waar ik verantwoordelijk ben voor het beleidsdomein Gemeenschapsopbouw.

In feite heb ik altijd al in “de pastoraal” gezeten, of beter gezegd: heeft de pastoraal altijd in mij gezeten. Als kind was ik misdienaar, ik ging naar de chiro en werd daar leider en ook groepsleider. Gedurende 10 jaren ben ik mee geweest op vormelingenweekend als spelbegeleider, was lector en medewerker aan de gezinsvieringen in parochie Sint-Guibertus en stampte mee het Jeugdpastoraal Team Heist-Putte uit de grond. Voor mij waren dit – tot op heden – allemaal logische stappen in mijn leven. Zo ook mijn keuze om de diakenopleiding te gaan volgen, dewelke ik dit jaar afrond.

Toen de PE Mozes zich aan het vormen was, zat ik aanvankelijk in de voorlopige stuurgroep. Maar door het vele werk dat bij de opleiding komt kijken, heb ik halverwege moeten afhaken. Gelukkig dat mijn goede vriend Jan Dams mijn plek in de stuurgroep wou overnemen. Wanneer het dossier ter goedkeuring van de PE Mozes klaar was om naar het bisdom te vertrekken, dook mijn naam op in de shortlist om deel uit te maken van het team. Toen Jan Dams mij daartoe vroeg, heb ik niet lang moeten nadenken.

Iets betekenen voor iemand anders en dan zien dat die persoon of personen daar deugd aan beleven, daar kan ik van genieten. Mijn drijfveer is vooral het zinvol bezig zijn met mensen, samen zoeken naar zin en levensvreugde. Want het zijn die momenten waarin je God kan ontmoeten. En dat kan heel bewust of net heel toevallig gebeuren. Uit een toevallige ontmoeting op straat bijvoorbeeld kan een goed pastoraal gesprek ontstaan. Of als ik de kinderen zie glimlachen tijdens één van onze gezinsvieringen, dan is mijn dag goed. De oprechte en welgemeende dank die iemand uitspreekt op belangrijke momenten in het leven zoals een huwelijk of een begrafenis, daar doe ik het voor.

We kunnen er niet om heen dat het kerklandschap enorm aan het veranderen is op dit moment. Tussen dit en 5 jaar zal het personeelsbestand nog verder dalen en zullen kerkgebouwen naast liturgie nog vele andere functies krijgen. Maar anders wil daarom niet zeggen slechter. Integendeel, de veranderingen kunnen ook kansen zijn, die ruimte maken voor iets nieuws. Voor mij is het glas steeds halfvol. Ik ben wat dat betreft zeer optimistisch en geef duidelijk de voorkeur aan kwaliteit boven kwantiteit.

Ik hoop dat onze Pastorale Eenheid een plaats mag krijgen in dit nieuwe kerklandschap en van betekenis kan zijn voor mensen die zoekende zijn, voor mensen die nood hebben aan een luisterend oor of voor hen die leven in de marge van onze maatschappij. Maar ook mensen die sacramentele behoeften hebben, willen wij ten dienste staan. Ik ben er heilig van overtuigd dat de PE hierin een onmiskenbare rol kan en moet spelen en zal mij persoonlijk blijven inzetten om samen werk te maken van een beloftevolle toekomst.